دنیای وارکرفت World of Warcraft (قسمت اول)

دنیای کسب افتخار، دنیای اسرار، دنیای خطرناک

همه اینها در «دنیای وارکرفت»

یادمه سال 2003 بود که نسخه 1 CD وارکرفت (Reign of Chaos) رو خریدم. فکر نمی کردم بازی استراتژیک وارکرفت اونقدر زیبا و با گرافیک بالا باشه که منو به این شکل جذب خودش کنه. در Autorun این CD دموی بازی دنیای وارکرفت هم موجود بود اما من فکر می کردم دنیای وارکرفت همین بازی هست که دارم می خورمش، اما سخت در اشتباه بودم، در واقع بلیزارد در فکر یک پروسه بلند مدت به نام دنیای وارکرفت بوده که دو نسخه Reign of Chaos و Frozen Throne مقدمه ای از این بازی به حساب می آن. من خودم وقتی این دو نسخه وارکرفت رو تموم کردم شنیدم که دنیای وارکرفت وارد بازارها شده و خیلی خیلی حال کردم. عکسهای این بازی رو در سایت gamespot دیدم و خیلی منو متعجب کرد. فکر نمی کردم وارکرفتی که فقط با موس و به سبک استراتژی بازی می کردم الآن تبدیل شده به سبک سوم شخص؛ من مونده بودم این بازی چجوری می خاد باشه، آخه سوم شخص؛ وارکرفت!!!

خلاصه طاقت نیوردم رفتم بازار برای تهیه یک نسخه از بازی، اما بد جور ناامید شدم، چند مغازه اول که پرسیدم طرف با لحنی خاص به من گفت این بازی Multiplayer هست و باید با اتصال به اینترنت بازی کنی. اونجا بود که به من خیلی برخورد چون می دونستم با اینترنت دیل­آپ نمیشه این بازی رو خورد! خیلی گشتم بالاخره یک مغازه پیدا کردم که اتفاقا خودش داشت بازی می کرد. یک نسخه از اون گرفتم (در 7 CD) و ازش پرسیدم چجوری داره بازی می کنه. بهم گفت: «فعلا امکانات موجود در ایران برای انجام این بازی وجود نداره (سال 2004) و این نسخه ای که به شما می فروشم دارای برنامه ای به نام WDDG هست که با یک سرور مجازی وارد بازی میشی.» اما این برنامه باعث می شد بازی رو با لاگهای (Lag) فراوون دنبال کنم و نکته مهمتر از همه اینکه در بازی تک و تنها بودم و تنها کاری که در بازی انجام می دادم انجام ماموریتها بود. تقریبا 1 سالی می شد که این بازی رو با این سرور انجام می دادم که در نهایت به درجه (Level) 64 که رسیدم و کم کم از بازی سیر شدم و تقریبا بازی دیگه تکراری شده بود. تنها چیزی که بازی با این سرور برای من داشت شناختن Map بازی به طور کل و آشنایی با چگونگی بازی کردن دنیای وارکرفت بود.  

 

 

 

دیگه تا همین وقتا بود که به دنیای وارکرفت فکر نمی کردم و فقط حسرت اینو می خوردم که چرا اینترنت در ایران اینجوریه و سایتی نیست که اکانت وارکرفت رو رایگان در اختیار کاربران بزاره. تقریبا اوایل آبان ماه بود که دوست گلم **علی** نسخه جدید واکرفت به نام Wrath of the Lich King رو با پچ 3.1.3 خریده بود. به منم نسخه بازی رو داد نصب کردم و در اینجا باید این حرف کلیشه ای رو بزنم که «من از علی دوستم و از سایت توپ neverendless-wow هم به خاطر اینکه دروازه ای برای خوردن بازی وارکرفت برای بنده باز کردند تقدیر و تشکر می نمایم»!!!.

کاراکتری که ساخته بودم تاورن بود و از دسته هورد که من کلاس دروید رو انتخاب کردم و علی هم جنگجو تاورن بود. اولین باری که وارد بازی شدم خیلی خیلی حال کردم اصلا محیط بازی برام نو بود و تا حالا چنین چیزی رو تجربه نکرده بودم. بازی آنلایل اون هم با این کیفیت و گیم پلی عالی، من می تونستم در دنیای وارکرفت دوستم علی رو ببینم، باهاش چت کنم، با همدیگه ماموریت انجام بدیم، با هم برقصیم، حتی با هم دوئل کنیم و هزاران کار دیگه که شما با دوستتون در بازی می تونید انجام بدید.

در اواسط آذر بازی پچ جدیدی رو معرفی کرد که a3.2.2 نام داشت و خیلی از مشکلات پچ قبلی رو برطرف می کرد. (از جمله موارد خوب و کارساز در این پچ وجود آیتم کمکی برای انجام ماموریتها بود) ما در پچ جدید حدود درجه(Level)40 بودیم. تقریبا قسمتی از بازی رو یاد گرفتیم و من و علی فکر می کردیم که دوتاییمون خیلی حرفه ای و واردیم، اما باید بگم ما تا این درجه اومدیم و فقط انجام ماموریت رو در بازی آنلایل شناختیم و باید اعتراف کنم که ما تازه 10% از بازی رو شناختیم و هنوز چیزهای بیشتری در بازی وجود داره تا مای بازی خور اونارو کشف کنیم و لذت ببریم!  

 

 

 

در واقع این بازی اونقدر گستردست که من برای اینکه بتونم یک مطلب خوب ازش در بیارم کم آوردم، در واقع باید یه سری چیزها رو فاکتور بگیرم (از جمله آموزش هر کلاس از دسته ها) و فقط به جذابیتها و اتفاقاتی که در بازی براتون می افته و خیلی جالب و خنده دار هم هست توضیح می دم. البته از آموزش بازی دریغ نمی کنم و اول به اون می پردازم ولی خوب این بازی برای کسانی که علاقه ای به وارکرفت ندارن اصلا توصیه نمیشه چون با ورود اولیشون به بازی منصرف می شن و بعید می دونم جذب این بازی بشن، دلیلشم اینه که:

1- اگه واقعا خوره این بازی بشی و یه ذره خسیس هم باشی

2- اگه از بازیهای تخیلی خوشتون نمی آد

3- اگه حوصله بازیهایی که وقت زیاد صرف می کنه رو ندارید

4- اگه اینترنت دیل آپ دارید

و 5- اگه از افرادی هستید که بازی خورن ولی هیچوقت یک بازی رو نمی تونن بفهمن  

باید بگم بی خیال این بازی بشید!!

این بازی فقط مخصوص بازی خورایی هست که با یه نگاه به بازی سریع مفهوم بازی رو می گیرن و می تونن ظرف یک ساعت اصول اولیه بازی کردن رو بفهمن. بازی شما رو به سمت و سویی می کشه که واقعا از زمانی که صرف این بازی می کنید لذت کامل رو می برید و منم بهتر می دونم که در اینجا یک پاراگراف؛ توضیح کوچیک در مورد WOW بدم.

 

 

 

ما در وارکرفت 3 به صورت استراتژیک بازی می کردیم و کارمون این بود که کمپ بسازیم و سرباز تربیت کنیم که بتونیم در جنگها پیروز بشیم. اما در WOW ما تنها چیزی که هدایت می کنیم یک هیرو هست که خودمون با سلیقه خودمون و انتخاب شخصیت و دسته رو انجام می دیم. ما می تونیم رنگ پوست، مدل مو، حالت چهره، رنگ مو، ریش و ... رو برای هیرومون انتخاب کنیم و در آخر نام هیرو رو می ذاریم نامی زیبا که تا وقتی که ما با اون هیرو هستیم روی اون می مونه. این بازی دارای دو دسته­:

Horde (که شامل Orc , Undead , Tauren , Troll , Blood Elf) به رنگ قرمز

و Alliance (که شامل Human , Dwarf , Night Elf , Gnome , Draenei) به رنگ آبی

هست. اگه شما هورد بردارید هر یوزر آلیانس دشمن شما محسوب میشه و بالعکس، همیشه این دو دشمن هم هستن و هیچوقت شما نمی تونید یک مخالف رو به عنوان دوست انتخاب کنید یعنی اگه شما هورد و دوست شما آلیانس باشه هیچوقت نمی تونید دعوت نامه به هم بفرستید و ماموریتها رو با هم انجام بدید، همیشه اَتَک (Attack) شما روی دشمنتون (هورد یا آلیانس) عمل می کنه. شما بعد از انتخاب هیروی خودتون به اولین کمپ مربوطه به هر نژاد فرستاده میشید که این بازی با درجه 1 شروع می کنید و حداکثر درجه در این بازی 80 هست. تنها کاری که برای رسیدن به درجه 80 می تونید انجام بدید انجام ماموریتهاست که این کار در این بازی بسیار زمان بر و سخت هست مخصوصا وقتی شما به درجه 50 برسید اون موقع ماموریتها به صورت مشترک با دشمنتون خواهد بود و بازی آنلاین رو در این درجه به بالا واقعا حس می کنید!

در مورد این بازی توضیحات بیشتری هست که باید در پستهای بعدی بهش بپردازم. نظر یادتون نره!  

 

ادامه دارد..... (کلیک کنید)